de kerkwijzer nummer 3
de kerkwijzer nummer 3
Kerkdiensten Oudelande
- Zondag 9 maart Aanvang 10.00 uur, Federatiedienst in Hoedekenskerke
- Zondag 16 maart Aanvang 10.00 uur, ds. K. van der Jagt
- Zondag 23 maart Aanvang 10.00 uur, Mevr. M. Meulensteen, Diaconie collecte werelddiaconaat kinderen in Moldavië
- Zondag 30 maart Aanvang 10.00 uur, Verwijzing naar een federatiegemeente
Collectes in februari
- Diaconie € 52,80
- Kerkrentmeesters € 63
Overdenking: veertigdagentijd - heilig je leven
Het thema voor de veertigdagentijd dit jaar is ‘Heilig je leven’. Het is een uitnodiging om ons in deze bijzondere tijd op weg naar Pasen te bezinnen op onze relatie met God, onszelf en onze naasten. We leven in deze veertig dagen tijd toe naar Pasen. Het feest van hoop en een nieuw begin. Maar eerst zullen we door een periode van overdenking moeten gaan, van vasten, van schaduwen voordat we ons kunnen overgeven aan het licht dat Pasen brengt.
Veertig dagen is niet zomaar gekozen, het is een symbolische tijd in de Bijbel: veertig jaar zwierf het volk Israël door de woestijn op zijn tocht naar het beloofde Land. Veertig dagen verbleef Mozes op de berg, toen hij de Wet in Tien Geboden van God ontving. De profeet Elia ondernam een tocht van veertig dagen naar de berg, waarop God hem zou verschijnen. Jezus trok zich veertig dagen in de woestijn terug om zich door vasten en bidden voor te bereiden op zijn zending onder de mensen. Hij leefde veertig dagen heel onthecht, zodat Hij zich helemaal kon openstellen voor de kracht van God en de boodschap van Gods liefde.
En….. het was niet gemakkelijk, maar leverde wel veel op. Ieder heeft in de schaduwen verkeerd, is op de proef gesteld, heeft iets op moeten gegeven om ergens doorheen te komen, om daarna opgeschoond vanuit het contact met God opnieuw te kunnen beginnen. Dat deden ze allen vanuit het lonkend perspectief dat het beter zou worden. Anders. Lichter.
Wij zelf zijn nu begonnen aan de 40 dagentijd 2025, de tijd van inkeer en voorbereiding voor Pasen. In de liturgie zijn de eerste vierenhalve week van de veertigdagentijd speciaal gericht op de zuivering en bekering van de ziel. In de vijfde week is de aandacht gericht op het menselijke lijden van Christus. In de laatste week, de Goede Week, staat het mysterie van dit lijden centraal. En ook wij worden deze dagen meegenomen om in onszelf te keren, ons in onszelf gaan bezinnen. Dat klinkt allemaal erg abstract en gewichtig, maar …wat kunt u zich daar nu precies bij voorstellen? Wat moet u gaan doen, wat moet ik doen? In de liturgische handreiking van de PKN staat het zo pakkend omschreven: “In deze veertigdagentijd bezinnen we ons op onze relatie met God, met onszelf en met onze naasten. Leven in het licht van Gods koninkrijk vraagt niet om passief af te wachten - nee, we worden actief uitgedaagd om ‘als nieuw’ te leven en ons te onderscheiden, daar waar het écht op aankomt.
Jezus stelt ons hierin op scherp: we worden opgeroepen om onze verantwoordelijkheid te nemen voor onze medemensen, de schepping en de samenleving. Welke keuzes we maken, welke ommekeer in het leven heeft u, hebben wij, heeft de wereld nodig? Hoe blijven we in balans tussen de verantwoordelijkheid die we hebben en het leven van genade?”. Zware kost, ga er maar aan staan….
En toch - ondanks de zwaarte en de beproeving - is er het Licht dat roept. Het beloofde land dat op ons wacht, mogelijk gemaakt door het lijden van Jezus. Door Zijn sterven aan het kruis en wederopstanding, Zijn overwinning op de dood. De belofte, de hoop op een betere toekomst. Een leven in de genade van God. Hoe donker en zwaar het om ons heen ook is in die bizarre, onzekere wereld om ons heen op dit moment. De uitnodiging de komende tijd is om starten met écht te kijken en ook te gaan doen met onszelf als vertrekpunt. En daarbij ook uw relatie met Gods en je naasten daarin mee te nemen. U hoeft dat niet alleen te doen. We doen dat samen, laten we samen op weg gaan naar het Licht van Pasen.
Angelique van der Schraaf
Veertig dagen:
Veertig dagen nog tot Pasen,
soms een tocht door de woestijn
om te leren en te vragen
hoe je duister kunt verjagen
om met Pasen klaar te zijn.
Veertig dagen, weken, jaren,
wachten, weten en ervaren
dat iets nieuws, verandering
met vreugd en moeite samenging.
Marijke de Bruijne
Wij gedenken Pieter Willem ~ Piet ~ Mol
In de vertrouwde omgeving van zijn geboortehuis is ons gemeentelid Piet Mol op 22 januari heengegaan. Op 12 januari had hij zijn 88e verjaardag gevierd. Al langer had hij een kwetsbare gezondheid.
Op 29 januari is Piet herdacht in een samenkomst in dorpshuis D’n Ostpit, onder leiding van de uitvaartleider. We hoorden daar herinneringen van familie en van zijn vriend en mantelzorger Erwin, die al van jongs af aan bij Piet kwam. Op het bedankkaartje typeerden Erwin en Karina Piet als een man met een zachtaardig karakter, een groot warm hart en een flinke dosis humor.
Naast zijn werk zorgde Piet er altijd voor dat hij ruimte had om te werken op zijn eigen boerderijtje thuis, waar hij groenten en fruit teelde en zijn dieren verzorgde. De laatste jaren liep hij moeizaam, maar hij bleef tussen zijn kippen schuifelen en genoot van de thuisverkoop van onder meer aardappelen en eieren, waardoor er aanloop was. Zelf bij anderen een kopje koffie drinken deed hij niet, maar als hij in zijn vertrouwde huis een bezoekje kreeg, waardeerde hij dat zeer.Piet is nooit getrouwd geweest. Hij zei: “Het leven gaat zoals het gaat”, en had vrede met hoe zijn leven gelopen was. Dankbaar was hij voor de hulp en zorg die hij kreeg.
Als kind ging Piet naar de kerk en ook de zondagsschool, de knapen- en jongelingsvereniging heeft hij bezocht. Na zijn militaire dienst is hij niet meer in de kerk geweest, vertelde hij me. Maar hij bleef zijn leven lang lid, en tijdens de afscheidsdienst baden we samen het Onze Vader. We deden Piet uitgeleide tot aan zijn huis, waarna hij in stilte gecremeerd is.
Ieder die Piet nu mist wensen wij kracht toe. Dat de goede herinnering aan hem tot zegen mag zijn.
Joëlle Kooman
|